جو عجیب، نمیدونم شاید احساس جدید
پامونو رو پرچم نزاریم!
نمیدونم چرا وقتی پلاکاردا رو میبرن بالا قیافشونو شببیه احمقا میکنن
پای حرفشون پای هدفشون وایسادن، ولی اماا درسته این هدف ک ادم اینقد انرژی براش بزاره؟!! وقتشو نزاره واسه بهتر فهمیدنِ حرفای خدا و زندگی عالی و حیات طیبه ؟!!!
ینی این راه ادمو ب اونجا میرسونه؟!
من با کادر قبلی با اینکه کمتر میشناختمشون اوکی تر بودم، ایناا رو احساس خوبی ندارم اصن نمیدونم چ جوور و چرااا و چی شد ک اینجوری شد؟!! البته ک شاید من تو اشتباه محض باشم!
وااای! چراا من باید کارشناسیمو اینجوری بگذرونم؟! چرا باید فقط عکسای پارک رفتناشونو خندیدناشونو لایک کنم و خودم تو برزخ باشم؟! چرا من راه درست رو پیدا نمیکنم، همش دنبالشم و ازش دورتر میشم نزدیکتر نه!!
من نمیفهمم چرا همه راهشونو پیدا کردن همه اینقد مصممن تو کاراا اینقد ایندشون مثه من براشون مبهم نیست همه شرایطشو دارن بش فک کردن و خیلی چیزای دیگه. و من هرچی بیشتر کتاب میخونم از موضو دورتر میشم
چقدررر عجیییب
فک کنم باید در جریان قرار بدم